85

Düşündüm. Herhangi bir sokakta yürürken, ya da oradan rastgele geçerken… Acaba değer verdiğimiz kaç kişi aynı ikametten yürüdü? Oranın havasını soludu? Açıklama gereği duydum; bazen aklıma böyle şeyler düşüyor. Düştüğü yerden kurtaranı da olmuyor…

Keşke gamzelerim olsaydı… Lanet gülümsememin imzası niteliğinde… Anlam yükler dururdum onlara kesin. Ayna karşısına geçip irtibat kurardım deli-divane (onlarla)…

Anlamsız uyku bastırdı. Esasen gecem henüz başladı… İlginç cidden…

Terliyorum.

Yarın çok işim var. Hepsini not ettim. Sıralı-sekili olanından… Evet, ben bir kontrol manyağıyım.

Cam, kapı, pencere çarpıyor. Rüzgarın böğrüme esmesini ve nefesimi kesmesini diliyorum şu an. Beni camımı kapamaya zorlamasını da keza… Yağmur gelecek dedi babam. Ama şu an elektrik kesik. Odamda gene anlamsız bir huzur söz konusu… Yaprakların birbirine temas sesini işiyorum. Martıların rahatsız edici çığlıklarını da…

Özlüyorum. Kabul ediyorum; özlüyorum. Hatta: ÖZ-LÜ-YOR-(U)M!

Tutamadım gene diyetimi...

Acaba gün içerisinde ettiğimiz küfürler ve beddualar yerini bulsalar neler olurdu? Bilsem gerçek olduklarını; çeteresini tutar, bir güzel de gözlemlerdim. Zevk verebilirdi.

Annem, bana duygusuzsun dedi dün tam da bu saatlerde…

Bileklerimin içi bilgisayarıma dayamamdan sebep acıyor. Bakayım iz olmuş mu? Evet, olmuş…

Keşke duygu yoksunu olsam… Ama… Ne yazık ki… Değilim!

Şimdi, gözlerimi sabaha dek kapayıp yarının bana neler getireceğini rüyamda görmeye çalışacağım. Rüya da ne görürüm ya, aha aha aha! Bakarsın, oluverir…

Hala yok elektrik…

Kendime hakim olmalıyım. Aynı zamanda umutlarımı daha işlevsel şeylere odaklamalıyım. Lütfen bana arka çıkılsın.

İkinci Tekil Şahıs, ordaysan bi’ ses versene…!