7 Kasım 2008 Cuma

AKL- I EVVEL


Hayat: Hey hat!

Hayat; sen ne güzelsin… Bi’ keresinde dedin ki bana; seviyor, seviliyorsun. Bunun kadrini-kıymetini bilmelisin…

Bazen kendimi çok uzaklarda bulurum. Bazen denizin dibinde, bir yerlerde… Bazen senin için deli olurum. Belki de iyiyim… Bana “seninim” dedin…

Bazen…

İçime danteller işlediler. Ufak tığlarıyla delip geçtiler beni (benliğimi). İşlediler. Ufak tığlarıyla…

İs kokan grilere bulanmış havayla bana “aşk” getirdin… Anlatımlarımı bozdun. Bozuktu. Belki de… Belki de söylemek zorunda değildin bana hissettiklerimi…

Ama…

Çok uzak… Bazen… Gerçekten uzak… Söyle; bana ne oldu?!

Allah’ım sana geliyorum…!

1 yorum:

Adsız dedi ki...

hayatin imgesi,taksim ettigin suretin.
hayatin gobeginden op,sictirtma agzina gozde.
:cagla